Harley-Davidson Evolution en Heritage Softail Special 1996: geschiedenis, Ferry Clot en tochten langs de Costa Tropical

Er zijn motoren die je huurt en motoren die je beleeft. De Harley-Davidson Heritage Softail Special uit 1996 die de vloot van Tropical Riders komt versterken, hoort duidelijk bij de tweede groep: een Big Twin met de legendarische Evolution-motor van 1340 cc, het Softail-frame met verborgen achtervering en een look die rechtstreeks naar de jaren vijftig kijkt. En alsof dat nog niet genoeg is, een motor die is gepersonaliseerd door Ferry Clot, de Spaanse custombouwer die twee keer de categorie Modified Harley-Davidson won van het wereldkampioenschap custombouw dat in Sturgis (Verenigde Staten) wordt gehouden. In dit artikel nemen we de geschiedenis achter elk van die onderdelen door en vertellen we je hoe je ervan geniet op de wegen van de Costa Tropical.

Harley-Davidson aan de rand van de afgrond: van AMF tot “The Eagle Soars Alone”

Om te begrijpen waarom de Evolution-motor zo'n bijzondere plaats inneemt in de geschiedenis van Harley-Davidson, moeten we terug naar eind jaren zeventig. In 1969 was het merk uit Milwaukee in handen gekomen van het conglomeraat American Machine and Foundry (AMF). Die periode maakte het mogelijk de productie op te voeren, maar de reputatie van de motoren leed eronder, precies op het moment dat de Japanse fabrikanten de markt overspoelden met betrouwbare, soepele en lekvrije motoren.

De Shovelhead en de reputatie van “lekkende motor”

De motor van de Big Twins van die tijd was de Shovelhead (1966-1984). Hij had karakter, maar ook een reputatie die moeilijk af te schudden was: neiging tot olieverlies en olieverbruik, hoge temperaturen en een wisselvallige betrouwbaarheid. Volgens Hagerty waren de problemen zo bekend dat sommige tijdschriften aarzelden voordat ze de motoren testten. De grap dat een Harley “zijn territorium markeert” met een olievlek op de grond ontstond in die jaren.

1981: dertien managers kopen het merk terug

Op 16 juni 1981 kocht een groep van dertien managers, onder leiding van Vaughn Beals en met Willie G. Davidson (kleinzoon van medeoprichter William A. Davidson en verantwoordelijk voor de styling) in hun midden, Harley-Davidson terug van AMF voor zo'n 80 miljoen dollar, in een operatie gefinancierd met een enorme schuld. Het merk zelf doopte dat moment “The Eagle Soars Alone”: de adelaar vliegt alleen. Kort daarna, in april 1983, keurde de regering-Reagan een tijdelijk invoertarief goed op Japanse motoren van meer dan 700 cc, na een verzoek van het bedrijf aan de Amerikaanse International Trade Commission. Maar de echte reddingsboei moest technisch zijn.

De Evolution-motor: de V-twin die Harley-Davidson redde

De ontwikkeling van een nieuwe motor dateerde al van midden jaren zeventig. Harley werkte parallel aan twee projecten: de Evolution, in eigen huis ontwikkeld, en de ambitieuze Nova, uitbesteed aan Porsche. Toen er in 1981 maar geld was voor één van beide, werd de Evolution gekozen. Onder de technische leiding van Jeff Bleustein ging betrouwbaarheid voor op haast, en de motor werd uiteindelijk voorgesteld op de modellen van 1984. De ingenieurs gaven hem de bijnaam “Blockhead”, in de traditie van Flathead, Knucklehead, Panhead en Shovelhead, al was het de naam Evolution, of gewoon Evo, die het haalde.

Wat veranderde ten opzichte van de Shovelhead

De Evo behield de klassieke architectuur van het huis (V-twin van 45°, kopkleppen aangestuurd door stoterstangen en een carter dat sterk leek op het vorige), maar het bovenste deel van de motor was volledig nieuw:

• Aluminium cilinders en cilinderkoppen, lichter en met een betere warmteafvoer dan gietijzer.
• Kleinere kleppen onder een scherpere hoek en zuigers met een vlakke kop in plaats van bolle.
• Verstevigde drijfstangen en een herontworpen smeersysteem dat een einde maakte aan de chronische olielekken.
• Meer vermogen en koppel dan de Shovelhead die hij verving (Hagerty spreekt van ongeveer 10 % meer vermogen en 15 % meer koppel).

Het vertrouwen van het merk in zijn nieuwe motor was zo groot dat hij, volgens Hagerty, werd aangeboden met een garantie van 12 maanden zonder kilometerbeperking, iets wat een paar jaar eerder ondenkbaar was. De Engelstalige Wikipedia geeft de beoordeling weer die veel analisten delen: de Evolution was de motor die het gereorganiseerde Harley-Davidson van het faillissement redde.

Basisgegevens van de Evo 1340

Gegeven	Waarde
Type	V-twin van 45°, 4-takt, luchtgekoeld, 2 kleppen per cilinder (OHV)
Cilinderinhoud	1340 cc, op de markt gebracht als 80 cubic inch (≈1338 cc werkelijk)
Boring × slag	88,8 × 108 mm
Compressie	8,5:1
Brandstofvoorziening (jaren 90)	Keihin-carburateur met constant vacuüm (CV)
Jaren in de Big Twins	1984-1999 (Softail tot 1999; een enkel speciaal model in 2000)

1984-1999: het leven van de Evo in de Big Twins

Anderhalf decennium lang dreef de Evo de hele grote reeks van Harley aan: Softail, FXR, Dyna en de Touring-modellen. Vanaf 1986 werd een kleinere versie ook in de Sportsters gemonteerd (eerst 1100 cc, daarna 883 en 1200 cc), die hem behielden tot 2022, toen de emissienormen een einde maakten aan de saga in zijn klassieke vorm; in Europa had de Euro 5-norm die Sportsters al eerder uit de markt gehaald. Bij de Big Twins nam de Twin Cam 88 in 1999 het stokje over bij de Dyna's en de Touring-modellen, en bij de Softails in modeljaar 2000, met de gebalanceerde versie 88B. Met andere woorden: een Softail uit 1996 hoort bij de laatste jaren van het Evo-tijdperk.

Waarom kenners nog steeds op zoek zijn naar een Evo

Vraag het op welk motortreffen ook en je zult zien dat de Evo een legioen trouwe fans heeft. De redenen keren steeds terug:

• Mechanische eenvoud: carburateur, eenvoudige elektronische ontsteking en een architectuur die elke Harley-monteur door en door kent.
• Bewezen betrouwbaarheid: het was de motor die het merk zijn prestige teruggaf.
• Geluid en gevoel: de hartslag van de V-twin van 45° zonder balansassen, met dat zo karakteristieke onregelmatige stationair toerental.
• Enorme basis om te personaliseren: de markt van onderdelen en speciale accessoires voor de Evo is immens, en daarom hebben zoveel custombouwers hem als canvas gebruikt.

De Softail: de vering die je niet ziet

De andere grote hoofdrolspeler van 1984 was het Softail-frame. Het is ontstaan bij een onafhankelijke ingenieur uit Missouri, Bill Davis, die midden jaren zeventig een driehoekige achterbrug bedacht die eruitzag als een star frame (hardtail) maar de vering verborg. Davis patenteerde het idee en legde het in 1976 voor aan Willie G. Davidson; het merk toonde toen geen interesse, maar na de terugkoop, volgens Wikipedia, nam Harley zijn patenten over in januari 1982. Met de styling van Willie G. ontstond de FXST Softail van 1984, met de schokdempers horizontaal onder de versnellingsbak geplaatst, onzichtbaar voor het oog. Het resultaat was de strakke lijn van de motoren uit de jaren veertig en vijftig met het comfort van een moderne vering. Het was meteen een succes en de Softail werd een van de best verkochte families van het huis.

De Heritage-saga: de jaren vijftig opnieuw geïnterpreteerd

1986: de Heritage Softail wordt geboren

In 1986 paste Harley de Softail-formule toe op een motor met een duidelijk retro-inspiratie: de FLST Heritage Softail. Dikke voorvork in Hydra-Glide-stijl, omhullende spatborden, 16-inch wielen en een uitstraling die deed denken aan de FL's van na de oorlog. De Hydra-Glide van 1949 was de eerste Harley met een hydraulische telescoopvork geweest, en de Heritage haalde precies dat beeld terug. In 1988 kwam de FLSTC Heritage Softail Classic, met windscherm, leren zadeltassen met sierknoppen en rugsteun voor de passagier: de formule die de Heritage tot een klassieker maakte die het merk, met verschillende evoluties, tot vandaag heeft behouden.

FLSTN: van de “Cow Glide” tot de Heritage Softail Special

In 1993, het jaar van het 90-jarig bestaan van het merk, presenteerde Harley een gelimiteerde editie, de FLSTN Heritage Softail Nostalgia, waarvan 2.700 exemplaren werden gebouwd (2.000 voor de Verenigde Staten en 700 voor de rest van de wereld, volgens MCNews en MotoGallery). Tweekleurige lak in zwart en wit, banden met witte zijkanten, koplamp met extra lampen en vooral inzetstukken van koeienhuid in het zadel en de zadeltassen. De liefhebbers doopten hem meteen “Cow Glide” of “Moo Glide”. Hij was zo snel uitverkocht dat Harley besloot het model te behouden, nu zonder nummering, onder de naam Heritage Softail Special en met dezelfde aanduiding FLSTN, tussen 1994 en 1996. De test van Cycle World van maart 1994 beschrijft hoe de Holstein-huid van het eerste jaar werd vervangen door zwarte Angus-koeienhuid, wat discreter. In 1997 werd zijn plaats in het gamma ingenomen door de Heritage Springer (FLSTS).

Anders gezegd: de FLSTN van 1996 is het laatste jaar van een heel bijzondere Heritage, gebouwd in kleine series en met de Evolution-motor, een model waar verzamelaars vandaag naar op zoek zijn, zeker als hij zijn originele onderdelen heeft behouden.

De Heritage Softail Special van 1996 in cijfers

De cijfers verschillen licht per bron (en bij een gepersonaliseerde motor kunnen ze veranderd zijn), maar dit zijn de standaardkenmerken die de technische fiches en de tests van toen vermelden:

Kenmerk	Heritage Softail Special FLSTN (standaard, 1996)
Motor	Evolution V-twin 45°, 1340 cc (80 ci), luchtgekoeld
Boring × slag	88,8 × 108 mm
Carburateur	Keihin CV van 40 mm
Vermogen	Rond de 50-57 pk, afhankelijk van de bron
Koppel	Ongeveer 97 Nm bij zo'n 2.350-3.000 tpm
Versnellingsbak	5 versnellingen
Eindaandrijving	Riem
Vering	Telescoopvork van 41 mm in Hydra-Glide-stijl; verborgen achterschokdempers (Softail)
Wielen	Spaakwielen, 16 inch, standaard banden met witte zijkanten
Gewicht	Bijna 300 kg (Cycle World mat 655 pond in 1994)
Zithoogte	Ongeveer 68 cm

Het is geen motor om snel te rijden: het is een motor om goed te rijden. Het koppel komt heel laag in de toeren, de motor trekt vanaf stationair en de zithouding, met de voeten naar voren op treeplanken, nodigt uit om op cruisetempo te rijden en te genieten van het landschap en het geluid.

Ferry Clot: de custombouwer achter deze Harley

Zijn eigenaar omschrijft hem als “de goeroe van de Harley-Davidson-transformaties”. De uitdrukking is van hem, maar het parcours dat we in de vakpers hebben kunnen documenteren, onderbouwt het: twee titels op het wereldkampioenschap custombouw in Sturgis, motoren tentoongesteld op beurzen voor hedendaagse kunst en opdrachten van bekende muzikanten. Het tijdschrift Motocat gaf een reportage over hem zelfs de titel “de echte Gaudí van de Harley-Davidsons”.

Van fietsen en strips tot Harleys

Ferry Clot is een Catalaanse custombouwer; volgens Motocat werd hij in 1970 in Barcelona geboren. Vóór de motoren kwamen de fietsen, die hij als jongere al ombouwde, de strips en de schilderkunst, en een lange ervaring in metaalbewerking: hetzelfde tijdschrift spreekt van zo'n 25 jaar vakmanschap met metaal voordat hij zich volledig toelegde op het ombouwen van motoren. De passie kreeg hij van thuis mee, via een broer die gek was van twee wielen.

Zijn filosofie past in één zin die Motocat hem toeschrijft: als het twee wielen heeft, is het een motor, en zal hij hem met plezier ombouwen. En als hij zichzelf moet omschrijven, mijdt hij grote woorden: “Ik ben maar een ambachtsman”.

Hot Dreams: de werkplaats

Clot is de oprichter van Hot Dreams, een werkplaats die zich toelegt op het ombouwen en bouwen van exclusieve motoren, vooral op basis van Harley-Davidson. Zijn parcours liep via Lloret de Mar (Hot Dreams Lloret), Barcelona, waar Motocat een garage-werkplaats in Poblenou beschrijft met showroom en een loungehoek in rocksfeer, en Marbella, waar zijn werkplaats volgens Motociclismo al in 2009 gevestigd was en van waaruit hij in latere jaren motoren inschreef voor het wereldkampioenschap. Motocat vermeldt ook een periode met vestiging in Miami.

Het werk bij Hot Dreams is van begin tot eind ambachtelijk, en Motocat somt de technieken op die het kenmerken:

• Frames van met de hand gebogen buis, vanaf nul gebouwd.
• Motoren gegraveerd met diamantpunt en vergulde onderdelen: velgen, sturen of luchtfilters.
• Bekleding in slangen- of krokodillenleer en zo onverwachte inlegwerken als casinofiches.
• Op maat gemaakte uitlaten, waarbij ook het motorgeluid wordt bewerkt.
• Motoren op maat van de klant: Clot neemt de maten van de eigenaar op en past de stuurhoogte, de zadelpositie en de ergonomie aan zijn lichaam aan.

Volgens hetzelfde tijdschrift gaan zijn opdrachten van zo'n 3.000 euro tot meer dan 100.000, en tot zijn klanten behoorden muzikanten als Loquillo, Johnny Hallyday of leden van de band van Bunbury.

2007: Guindilla en de eerste titel in Sturgis

Het AMD World Championship of Custom Bike Building, georganiseerd door het Amerikaanse tijdschrift American Motorcycle Dealer, is de referentiewedstrijd voor bouwers van custommotoren. In die jaren vond de finale plaats tijdens de rally van Sturgis (South Dakota, VS), het grootste motortreffen ter wereld.

In 2007 besloot Clot er een van zijn motoren naartoe te brengen, Guindilla, bijna om te zien wat er zou gebeuren. Hij kwam terug met de eerste plaats in de categorie Modified Harley-Davidson: een Spaanse custombouwer die wint in het hart van de Amerikaanse customwereld.

2009: Panafina, de tweede titel

Twee jaar later deed hij het opnieuw. Op 4 augustus 2009 won Panafina in Sturgis opnieuw de categorie Modified Harley-Davidson. Clot verklaarde erg trots te zijn dat hij een Spaanse vlag had geplant in het hart van de customwereld. Motociclismo en Plusmoto beschreven de motor in detail:

• Basis: een Harley-Davidson FL 1200 uit 1956, een Hydra-Glide met Panhead-motor, volledig gedemonteerd.
• Parallellogramvork (girder) met gebogen armen, verkregen door die van een Softail Springer FXSTS uit 1998 aan te passen.
• Handgemaakt voorspatbord met een pijlvormig sierstuk afkomstig van een oude Vespa, en koplampsteun van een oude Nash.
• Aangepast frame waarin enkele originele buizen werden vervangen door dikke, verwrongen boren; achterste driehoek 2 inch ingekort, achteras 2,5 inch verhoogd en bevestigingen van de versnellingsbak 1 inch omhoog.
• Bevestigingen voor een zijspan en de originele steunen van tank en olietank verwijderd; volgens webBikeWorld werd de olie geïntegreerd in de benzinetank zelf, met open primaire aandrijving, star achterste deel en mini-apehanger-stuur.

Clot zelf omschreef hem als een mix van vintage stijl met accenten van Indian Larry, maar strakker en vloeiender dan al zijn eerdere motoren. Volgens Soymotero koos het custommerk Jammer Cycle hem als de beste motor ter wereld.

Door deze twee overwinningen noemt de Spaanse pers hem tweevoudig wereldkampioen custombouw. Om precies te zijn: het gaat om overwinningen in de categorie Modified Harley-Davidson (waarin het originele frame en de originele motorcarters van Harley behouden moeten blijven), niet in de klasse Freestyle, waarvan de winnaar de absolute titel van wereldkampioen krijgt.

Ramera, Born to Run en andere creaties

• Ramera: twee jaar werk, een Vee Rubber 360-band, airbrushwerk, motor gegraveerd met diamantpunt en vergulde onderdelen. Hij werd verkozen tot meest spectaculaire motor op de eerste Madbuilders-wedstrijd van de beurs MotOh! (2008).
• Born to Run: eerbetoon aan Bruce Springsteen, met velgen in de vorm van een Fender-gitaar, een mondharmonica ingebouwd in de V van de motor en een vinylplaat op de primaire riem.
• Harley Custo: een Night Rod Special gepersonaliseerd samen met ontwerper Custo Dalmau, die voor 29.000 euro werd geveild ten voordele van een ziekenhuis in Sierra Leone.
• Eerbetonen aan Antoni Tàpies en Jules Verne, waarin de motor bijna als een sculptuur functioneert.

Kunst op twee wielen

Zelden is een custommotor binnengekomen op een beurs voor hedendaagse kunst. Clot was speciale gast van Art Madrid'11 (van 15 tot 20 februari 2011), waar hij Panafina en Ramera tentoonstelde; Soymotero presenteerde het als de eerste keer ter wereld dat custommotoren op een beurs van dit type te zien waren. Eerder hadden zijn motoren de hoofdrol gespeeld in de tentoonstellingen “El arte de la moto”, in galerie Gómez Turu in Barcelona, en “Art Chopper”, in galerie Fernando Latorre in Madrid, en waren ze te zien in vakbladen en nationale en internationale televisieprogramma's.

Tora: een Heritage Evo 1340 voor elke dag

In 2016 schreef Clot vanuit Marbella Tora in voor het AMD-kampioenschap. Het is de bouw die het dichtst bij onze motor staat, omdat hij vertrekt van een Harley-Davidson Heritage Softail Classic FLSTC uit 1990 met Evo-motor van 1340 cc en Softail-frame. De officiële fiche van het kampioenschap vermeldt een Showa-telescoopvork, brede TTS-achterbrug, 18-inch velgen gesigneerd door Ferry Clot (met een 260/40-achterband), dubbele perimetrische voorremmen van eigen makelij en lakwerk van de bouwer zelf. Ze beschrijft ook tank, tankdop, olietank, achterspatbord, uitlaat en stuur als handgemaakt of sterk aangepast. Hij omschreef hem als een motor om dagelijks te rijden: dezelfde filosofie als de Heritage die je nu kunt huren.

Onze Heritage Softail Special, gepersonaliseerd door Ferry Clot

De Heritage van Tropical Riders vertrekt van een FLSTN uit 1996 en is door de handen van Ferry Clot gegaan. Het resultaat behoudt het essentiële, de Evolution-motor, het Softail-frame en het Heritage-silhouet, maar met de signatuur van een bouwer die in Sturgis heeft gewonnen.

Terwijl we de fiche met alle details afwerken, kunnen we je wel dit zeggen: het is geen catalogusmotor, maar een uniek exemplaar met bijna drie decennia geschiedenis, dat nagekeken en rijklaar wordt afgeleverd.

Met een Evo langs de Costa Tropical rijden

We vertrekken vanuit de jachthaven Puerto Deportivo Marina del Este, in La Herradura, een onovertroffen startpunt voor een custom als deze. Dit zijn drie route-ideeën (meer vind je in onze rubriek motortochten):

De kust via de N-340

De oude nationale weg N-340 volgt de kust tussen Nerja, La Herradura, Almuñécar, Salobreña en Motril. Sinds de snelweg A-7 het grootste deel van het verkeer opvangt, zijn veel stukken ervan veranderd in een rustige rit met ruime bochten, kliffen en uitkijkpunten over de Middellandse Zee, zoals die rond het natuurgebied Acantilados de Maro-Cerro Gordo. Het is het ideale terrein voor een Heritage: lange versnellingen, lage toeren en het geluid van de Evo dat weerkaatst tegen de rotswanden.

De Carretera de la Cabra (A-4050)

De A-4050, in de volksmond bekend als Carretera de la Cabra, verbindt Almuñécar met de Suspiro del Moro over zo'n 59 km en loopt door Jete, Lentegí, Otívar en Albuñuelas. Het is de oude bergweg tussen Granada en de kust: aaneengeschakelde bochten, weinig verkeer en uitzicht op de Sierra Nevada. Met een motor van bijna 300 kg vraagt hij om een rustig tempo en respect op de smalle stukken, maar de beloning is de moeite waard. Wil je de volledige route, dan vind je die in Carretera de la Cabra en Valle de Lecrín.

De Alpujarra

Vanuit Motril, omhoog richting Lanjarón en Órgiva, kom je in de Alpujarra, op de zuidflank van de Sierra Nevada. De witte dorpen van de Barranco de Poqueira, Pampaneira, Bubión en Capileira, en verderop Trevélez, vormen een van de mooiste uitstapjes van Andalusië. Het zijn smalle bergwegen met veel bochten: perfect om zonder haast van te genieten, en altijd binnen de 250 km per dag die zijn inbegrepen als je de terugweg goed plant.

Huurvoorwaarden van de Heritage Softail Special

Omdat het een historische en gepersonaliseerde motor is, gelden er specifieke voorwaarden. We vatten ze hier samen; de algemene details vind je in onze huurvoorwaarden.

Onderdeel	Voorwaarde
Prijs	€ 200 per dag (minimum 1 dag)
Borg	Altijd € 2.000. Zonder allriskverzekering blijft bovendien de creditcard van de klant als garantie voor het geval de schade de borg overschrijdt
Allriskverzekering	Beschikbaar op aanvraag: we vragen op dat moment een offerte aan bij externe verzekeraars. Zonder verzekering is de bestuurder aansprakelijk voor de schade
Kilometers	250 km/dag inbegrepen; extra kilometers € 0,50/km
Rijbewijs	A, sinds minstens 5 jaar
Ervaring	Aantoonbare ervaring met motoren van dit type (custom/cruiser met grote cilinderinhoud)
Leeftijd	30 jaar of ouder
Uitrusting	Jas, helm en handschoenen inbegrepen
Reserveren	Per e-mail of via het contactformulier
Ophalen	In Puerto Marina del Este (La Herradura) of in Granada. Deze motor wordt niet op je verblijfsadres bezorgd

Veelgestelde vragen

Wat heb ik nodig om de Harley-Davidson Heritage Softail te huren?

Een A-rijbewijs sinds minstens 5 jaar, aantoonbare ervaring met custom- of cruisermotoren met grote cilinderinhoud en een leeftijd van 30 jaar of ouder.

Is er een allriskverzekering?

Ja, op aanvraag. Ze is niet in de prijs inbegrepen: als je interesse hebt, hebben we je gegevens nodig om een offerte aan te vragen bij externe verzekeraars en laten we je de prijs en de polisvoorwaarden weten. De borg bedraagt altijd € 2.000. Sluit je de verzekering niet af, dan ben je aansprakelijk voor de schade en blijft, naast de borg, je creditcard als garantie voor het geval de schade dat bedrag overschrijdt. Met de allriskverzekering blijft de borg € 2.000, maar wordt je kaart niet als extra garantie ingehouden.

Hoeveel kilometer mag ik rijden?

De prijs van € 200 per dag omvat 250 km per dag. Elke extra kilometer wordt in rekening gebracht tegen € 0,50.

Welk bouwjaar en model is het precies?

Het is een Harley-Davidson Heritage Softail Special (FLSTN) uit 1996, met Evolution-motor van 1340 cc, gepersonaliseerd door Ferry Clot.

Kan ik online reserveren?

Voorlopig niet. Reserveringen gebeuren per e-mail of via ons contactformulier, met vermelding van de data en je ervaring met motoren van dit type.

Is de uitrusting inbegrepen?

Ja: jas, helm en handschoenen zijn in de prijs inbegrepen.

Reserveer je Harley Evo in La Herradura

Droom je al jaren van een rit op een Harley uit het Evolution-tijdperk, dan is dit je kans om het te doen op een Heritage Softail Special uit 1996 gesigneerd door Ferry Clot en met de Costa Tropical als decor. Bekijk de huurpagina van de Heritage Softail, werp een blik op de rest van onze huurmotoren en schrijf ons met de data die je interesseren. Wij zorgen voor de motor; de weg is er al, in het zuiden van Granada.